188. Serwetkowe szaleństwo.

    Tak, jak wspomniałam w poprzednim wpisie niedawno byliśmy w Polsce. Spotkałam się tam z moją bratową Edytą, która nie tylko pokazała mi kilka szydełkowych trików, ale również obarowała mnie ślicznymi serwetkami. Są przepiekne! 
Edytko wiem, że tu zaglądasz, więc jeszcze raz DZIĘKUJĘ :) 

187. Po przerwie.

Ponad miesiąc minął od mojego ostatniego wpisu.  Przyczyn było kilka. Główna to brak czasu, ale też wyjazd do Polski, no i fakt, że nie za bardzo miałam co pokazywać, jeśli o robótkach mowa.
Im dłuższa przerwa, tym trudniej się zabrać za sklecenie klku sensownych zdań. Teraz mam zamiar częściej się tutaj pojawiać, ale czas pokaże, czy mi się to uda.


A poniżej co się działo w fotograficznym skrócie. 


W Centrum Nauki Kopernik.

Na placach zabaw.

Obcowanie z naturą.

Chwile zwątpienia ;)

Mój ogródek o tej porze roku.

Moja ciągła zajawka z pieczeniem chleba.

Nasza mała rocznica - 15 lat temu ja i mąż zostaliśmy parą:)
Taki piękny bukiet zobaczyłam na stole, gdy półprzytomna wstałam do pracy o 4:30 rano :)
Wybaczcie poszczególne zdjęcia róż, ale nie mogłam się powstrzymać przed ich obfoceniem.

Pozdrawiam cieplutko :) 

186. Są wśród nas i tacy co sumienia nie mają!

 Naszej blogowej koleżance Dusi z bloga Syndrom Kury Domowej i jej rodzinie tuż przed świętami przytrafiło się wielkie nieszczęście. Ludzie bez sumienia, zwykłe opryszki i złodzieje nie dość, że splądrowali warsztat pracy jej męża Grzegorza, to jeszcze podłożyli ogień…
W taki oto sposób pozbawili ich dorobku życia, miejsca pracy ojca i syna. Tragedia.
Dla mnie niepojęte jak można wyciągać łapy po cudze, jak można komuś zrobić coś takiego...
Jestem jednak zdania, że na cudzej krzywdzie jeszcze się nikt nie dorobił.



Córka Danusi zorganizowała zbiórkę, szczegóły tutaj , aby wesprzeć swojego tatę. Może jeszcze ktoś z Was będzie w stanie pomóc. Jeśli nie finansowo, to może chociaż poprzez umieszczenie tej informacji na blogu, czy FB.



Dusiu, Grzegorzu trzymajcie się!

185. Wspomnienie karnawału ;)

  W tym roku po raz pierwszy zdecydowałam się zabrać moje dzieciaki na zabawę karnawałową organizowaną przez Polską Szkołę Sobotnią. W końcu Julia ma już przecież skończne dwa latka ;)
Decyzja dość spontaniczna, podjeta dzień wcześniej.
  Nietaktem byłoby wystąpienie dzieciaków w zwykłych strojach, więc trzeba było na łeb na szyję zakupić jakiś ubiór.
Duża sala gimnastyczna, tłum rodziców z dzieciakami w różnym wieku, głośna muzyka, migające kolorowe światełka, możliwość zakupienia domowych ciast, soczków w kartonikach i jeszcze loteria fantowa, no impreza na całego :)

A tutaj moja mała wróżka :)

  I mój dzielny, pirat :) 

Tutaj z wylosowaną przez Wojtusia surykatką :)

 

A tutaj już zmęczenie dopadło pirata i trzeba było się do domku zawinąć :)

Impreza udana, dzieciaki zadowolone, no i przecież o to chodziło :)

Nieco z innej beczki.

 Na blogu u Wrednej Zołzy

zobaczyłam pyszne i łatwe do zrobienia babeczki, no i wczoraj wieczorkiem w asyście dzieciaków odbyło się pieczenie :)

Polecam. 

Pozdrawiam cieplutko :)

184. Miły prezent od Jadzi i bułeczki :)

 Niedawno spotkała mnie przemiła niespodzianka.  Jadzia  zaproponowała mi przysłanie dwóch swoich książek, które przeczytała i polecała na swoim blogu, a którymi ja się zainteresowałam.  
Tak zupełnie bezinteresownie, ze szczerego serca...
No i przysłała, ale nie tylko książki, ale też cudny porcelanowy magnesik na lodówkę, które zbieram od jakiegoś czasu i podstawkę pod łyżkę, a wszystko to prawdziwe polskie, z Bolesławca! 
Były też słodycze dla moich szkrabów, ale te do sesji nie dotrwały :) 

Jadziu DZIĘKUJĘ! 

Ma ktoś ochotę na zwykłe bułeczki? 

70 dag maki 
5 dag drożdży 
3 łyżki oleju
1 łyżeczka soli 
3 łyżeczki cukru
woda - tyle, aby zarobić dość gęste ciasto 

Z drożdży, cukru, 3 łyżek mąki i odrobiny wody zrbić rozczyn. Przykryć ściereczką i odstawić do wyrośnięcia. 
Następnie dodać resztę składników i wyrobić dość gęste ciasto. Pozostawić do wyrośnięcia. 
Formować bułeczki najlepiej rękami natłuszczonymi olejem i układać na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. 
Wierzch posmarować roztrzepanym jajkiem i można posypać makiem lub słonecznikiem. 
Poczekać kilkanaście minut, aby bułeczki jeszcze podrosły. Piec ok 15 minut w temp. 200°C

* Wskazany jest również pomocnik przy wyrabianiu ciasta, bo w przeciwnym razie cały proces może się znacznie wydłużyć ;) 

Miłej niedzieli :) 

183. Dodatek do kuchni.

  W listopadzie pokazywałam drzi -  tutaj , które przemalowałam na biało, postarzyłam woskami i ozdobiłam bluszczem. W niedługim czasie po tym przerobiłam stolik na kółkach, do kuchni, który kupiłam okazyjnie w sklepie ze starociami. 
Stolik był czarny i nie bardzo mi pasował do mojej kuchni, więc go nieco zmieniłam. 

Nie wiem jak Wy, ale ja co jakiś czas tak mam , że mam dość haftów i chce mi się zająć ręce zupełnie czymś innym. Tak jest właśnie teraz. Moje dwa hafty leżą odłogiem i czekają na lepsze czasy, a ja złapałam za druty. Jeśli się uda zrobić, to co sobie zaplanowałam to za jakiś czas się pewnie tym pochwalę :) 

W nastepnym poście (bo muszę prezent obfocić) pochwalę się cudnym upominkiem jaki dostałam od Jadzi . 

Jadziu DZIĘKUJĘ  :) 


Miłej niedzieli :) 

182. Najlepszy chleb jaki w życiu jadłem…

  Miło, cholernie miło się robi człowiekowi na serduchu, jak mąż z pracy zadzwoni specjalnie po to, żeby ci powiedzieć, że chlebek,który ty upiekłaś i z którym ma kanapki jest najlepszy jaki w życiu jadł :)

Tak, tak, ja miałam to szczęście :)

A teraz o chlebku, żeliwnym garnku czyli o mojej nowej fascynacji :)))

Chleby na zakwasie piekę już od dłuższego czasu, dość często, teraz w zasadzie przestaliśmy kupowaniać pieczywo. O garnkach żeliwnych, a raczej o pieczeniu w nich chleba dowiedziałam się od kolegi z pracy. Zgłębiłam temat w internecie i znalazłam sobie przepis odpowiedni dla siebie.

Na garnki żeliwne chorowałam od dłuższego już czasu, więc w końcu zakupiłam kilka sztuk różnej wielkości.

Chlebek z takiego garnka ma niesamowicie chrupiącą skórkę i smakuje wyśmienicie. Pieczenie w takim garnku odbywa się w warunkach zbliżonych do takich jakie panują w prawdziwym piecu chlebowym.

Gorąco polecam.

Przepis z którego ja piekę jest dostępny tutaj i jest rewelacyjny. Niewielka ilośc drożdży nie jest wyczuwalna w smaku, a bardzo ładnie wspomaga wyrastanie chlebka. Dzięki temu nie musimy zbyt długo czekać na wyrośniećie ciasta, co się często zdarza przy chlebach pieczonych z samego tylko zakwasu. Niewielkie zmiany jakie wprowadziłam w przepisie, to takie, że zamiast 140g mąki żytniej daję orkiszową razową i dodatkowo wrzucam kilka łyżek ziaren (dyni,słonecznika, siemienia).