194. Zaległe hafty i płot, który nieźle mnie wnerwił.

  Długo już nie haftowałam i zaczęło mi bardzo brakować tej czynności. Postanowiłam dokończyć myszkę Beatrix Potter i zabrać się za dawno już zapomniane porzeczki V.Enginger. 

Szydełko chwilowo poszło w odstawkę. 

  Mój ogródek nadal wymaga dużo pracy i czasu, którego niestety nie mam za dużo.  Zdołałam jednak uprzątnąć ścięty żywopłot i pomalować płot, choć pogoda robiła co mogła, żeby mi w tym przeszkodzić. Stary płot, który pewnie z 10 lat nie był malowany (aż dziw, że jeszcze stoi) wchłaniał farbę litrami.  W efekcie dokupiłam kolejne 5 litrów farby! Po drugim malowaniu nie było widać zbytniej różnicy. Dopiero po czwartym zobaczyłam zadowalający efekt i cieszę się, że mam to już za sobą :) 

  Teraz myślę nad tym jakie krzewy przy nim posadzić. Po głowie chodzą mi zimozielone różaneczniki, ale kto wie, czy do jesieni nie zmieię zdania :) 

Pozdrawiam cieplutko :)

193. Serwetka Kamila.

  Niedawno skończyłam drugą swoją serwetkę. Serwetka ,,Kamila'' której wzór pochodzi z gazetki Diana Robótki Ręczne nr.10 z roku 1996. Wzór zawiera dość fajny motyw liści. 
Zrobiłam ją z kremowego kordonka Muza 10 (100g/525m).
Nie mam jeszcze doświadczenia jeśli o kordonki chodzi, ale zauważyłam, że kordonek Muza, koloru kremowego, czy też zbliżony do beżu jest sztywniejszy niż biały.  
Serwetka nie była krochmalona i raczej tego nie wymaga.
Przy upinanniu jej szpilkami miałam dodatkowe rączki do pomocy ;)

Obiecałam jeszcze Dusi, że pokażę w całości ,,kamienny krąg'', więc pokazuję :)

Żeby jednak nie było, że u mnie w ogódku tak zawsze idealnie, to proszę zobaczcie stan obecny :) 

Musiałam się pozbyć żywopłotu.Głównym powodem był przechylony płot wymagajcy naprawy, ale również to, że żywopłot lata świetnosci miał już dawno za sobą. 


Pozdrawiam serdecznie :) 

192. Post z pazurem ;)

 U mnie dopiero teraz pierwsze czerwone truskawki zaczynają się pojawiać. Jeszcze tydzień temu było naprawdę chłodno i deszczowo, więc mamy niewielkie opóźnienie jeśli o truskawkach mowa.








 Przypomniałam sobie o fajnym małym gadżecie, który jeszcze w tamtym roku dostałam od swojej szwagierki Moniki :)

 Moi rodzice, gdy byłam dzieckiem mieli duże pole truskawek. Zbierając je do skupu trzeba było usuwać szypułki. Miało się wtedy brudne palce i paznokcie, które ciężko było domyć nawet kwaskiem cytrynowym czy pumeksem. Biegając po wiejskim podwórku, łące za domem, czy pobliskim lesie wstydzić się brudnych palców nie trzeba było, ale wyjazd do MIASTA,wyjście ,,do ludzi''( nie, żeby ludzie na wsi ludźmi nie byli, ale tu chodziło o ludzi, którzy truskawek zbierać w ilościach hurtowych nie musieli :D )

Oj czego się nie próbowało, żeby dłonie jako tako wybielić :)))


 No więc jak zobaczyłam u Moniki ten mały przedmiocik nie mogłam oczu od niego oderwać. Dlaczego nikt nie wpadł na pomysł i nie wynalzł tego wcześniej, za czasów mojego dzieciństwa?!, a może już był, tylko my o nim nie wiedzieliśmy?

A Wy znacie ten sprytny mały przedmiocik?












Moje dzieciaki dużo czasu spędzają w ogródku, a ja doceniam tem maleńki skrawek ziemi.Zawsze znajdą sobie jakieś zajęcie :)

















Ja z kolei bardzo lubię robić zdjęcia kwiatom w moim ogródku, szczególnie z bliska, więc nimi Was dzisiaj uraczę :)








































































Pozdrawiam cieplutko :)

191. Mój pierwszy kołowiec :)

  Wiosna, całkiem ciepło się zrobiło, a ja tutaj z grubym swetrzyskiem wyskakuję, no ale co tam, tak wyszło :)

Projekt, który gdzieś tam z tyłu głowy kołatał mi się przez kilka ładnych lat.

Cel, który kiedyś wydawał mi się nieosiągalny, biorąc pod uwagę moje dość niewielkie doświadczenie w robieniu na drutach.

Powstał dzięki kursikowi Doroty, za który bardzo, bardzo dziękuję.

Początkowo nie wiedziałam jak mam się za niego zabrać.

Wielokrotnie dawałam sobie z nim spokój stwierdzając, że nie wiem jak sobie poradzić z tym czy tamtym, ale zawsze po jakimś czasie następowało olśnienie – przecież to proste!

No i w końcu się udało :)

Pozdrawiam cieplutko :)

190. Ogródkowo - wiosna 2016.

 Tej wiosny niestety zbyt mało miałam czasu na pracę w ogródku. Tu i ówdzie udało się wyplewić chwasty, skosić trawnik i wsadzić kwiaty, ale to tylko przysłowiowa kropla w morzu potrzeb. 

Pamiętacie pergolę, która się zawaliła i mąż postawił mi nową, drewnianą? Pisałam o tym tutaj i  tutaj.

Teraz pięknie obrosła powojnikiem, który właśnie ma swój moment. 

Pozdrawiam cieplutko :)